"Guro" by Andrea Tan

Pagpasok sa eskwela, kaharap agad ang lamesa. 
Patung-patong na dokumento ang bubungad sa mga mata. 
Naguguluhan kung saan sisimulan. 
Dadagdagan pa ng mga batang puno ng kapilyuhan. 



Lamesa nila'y simbolo ng kanilang mabigat na responsibilidad. 
Gumagabay sa atin upang palawakin ang ating mga abilidad.
Nagagalit man kung minsan o kadalasan, 
Patuloy pa rin tayong pinagtitiyagaan. 



Mensahe nila'y itigil na ang kalandian. 
Busugin ang utak ng kaalaman, 
Na ating magagamit sa ating kinabukasan, 
At mga pangarap nati'y ating makamtan. 



Kaya hatid namin ay lubos na pasasalamat, 
Mula sa pagtuturo sa amin bumilang at bumasa sa aklat, 
Hanggang sa paghubog sa aming mga katauhan, 
At paggabay sa aming landas na tatahakin tungo sa magandang kinabukasan.

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

"Pangarap Lang Kita" --- Spoken Word Poetry by Andrea Tan

Hindi ko alam kung paano sisimulan ang tulang ito,  Ni hindi ko alam kung bakit ba kita ginawan ng ganito.  Pero siguro kasi,  Kasi gusto kong malaman mo 'yung totoong nararamdaman ko para sa'yo.  At ngayon, sisimulan ko na ito.  Sisimulan ko na sa kung paanong noong unang beses kitang nakita ay nakuha mo na agad hindi lang ang atensyon ko, kundi maging ang puso ko. Sisimulan ko na sa kung paanong noong unang beses kitang nakita ay nahulog na agad ako.  Nahulog na agad ako.  At hindi ko alam kung paano makakaahon mula rito,  O kung makakaahon pa ba ako. Tandang-tanda ko pa ang petsa nang una kitang makita.  Ika-labing tatlong araw ng Hunyo taong ika-dalawang libo't labing lima.  Sabado iyon ng hatinggabi,  Nang una kitang makita sa TV.  Umuulan pa nang oras na iyon  At malabo pa ang telebisyon,  Pero nagtiyaga ako.  Nagtiyaga ako kasi nakita kita.  Nagtiyaga ako tulad ng kung gaano ako ...
Magbasa nang higit pa

"Pilit" --- a Spoken Word Poetry by Andrea Tan

Naaalala mo pa ba Sinta,  Kung paanong tayong dalawa ay nagsimula?  Nasa isang sulok ako noon sa kwarto at nag-iisa,  Nang bigla kang lumapit at nagpakilala.  Noong una ay ayaw kong tanggapin,  Iniisip ko, baka kasi ikaw lang ay nagpapapansin.  Pero nagpumilit ka.  Nagpumilit kang magpakilala kahit ayaw ko.  Nagpumilit kang alamin ang pangalan ko.  Nagpumilit kang makipagkamay ako sa'yo.  Nagpumilit ka.  Nagpumilit kang pumasok sa buhay ko.  Nagpumilit kang maging kaibigan ako.  Nagpumilit ka. Nagpumilit ka. Nagpumilit ka di ba?  Pero ngayon nasaan ka na? Naaalala ko, sobrang inis na inis ako sa'yo noong mga panahong iyon.  Ang kulit-kulit mo kasi.  Kahit saan ako magpunta, naroroon ka.  Sunod ka nang sunod na parang aso.  Dikit ka nang dikit na parang linta.  Naiinis na ako!  Ilang beses na kitang pinalayo.  Pero aaminin ko. Aaminin ...
Magbasa nang higit pa

"Lihim" by Dave Cercado

Hindi ko lubos maisip kung bakit minahal kita. Naiinis ako sa sarili ko dahil minahal kita at hindi mo alam ang tunay kong nadarama. Siguro kaya minahal kita lagi kang nakikita ng mata ko Kaya ikaw na ang sinisigaw ng puso ko. Ang pag guhit ng alak sa lalamunan ko ay mas mainam pa, kaysa makita kang masaya sa piling ng iba. Ang pinaka masakit sa feelling eh yung pinaramdam nyang special ka yun pala ganun sya sa lahat . at magpapanggap ka nalang na wala kang pakielam. Mas mabuti na yung minamahal kita ng hindi mo nalalaman. Kaysa pag nagkasalubong tayo ay bigla mo nalang ako iiwasan Ayoko rin na sa pagdating ng panahon na akoy iyong kaaawaan Pag nakita mo na ang yong makakatuluyan. Hindi ko isinulat ito para magpapansin sayo Ginawa ko ito para sa sarili ko Oo may gusto ko sayo Pero di ako pinanganak para maghabol sa isang tao.
Magbasa nang higit pa